Celaledddin-i Rumi

*Yaptığı dua ile kendisine en muhteşem bağışların yapıldığı hissine kapılan anne, tam yerinden kalmak üzereyken, sınırsız bir mahcubiyet duygusuyla sarsıldı. Biraz önce dua ederken başını örttüğü eşarbı çıkarmaya uzanan elinin, bu iki yüzlü hareketinden utandı..
*O Diyordu ki, konuğuz sana ey dost, Gel uyuma bu gece hastayız can evinden, kal bizimle bu gece bu gece çözülsün sır, bu gece uyku haram kaldır perdeyi gözden, bu gece gerçeği bul konuğuz sana ey dost, gel uyuma bu gece…
*Ona, dostundan ne öğrendiğini sordular. Dedi ki; “Ben ona rastlamadan önce üşüdüğüm zaman ısınabiliyordum. Ama onu tanıdıktan sonra artık ısınamıyorum. İşte o bana, bunu öğretti..

Celaleddin-i Rumi 1.Bölüm

Celaleddin-i Rumi 2.Bölüm

 

Sevebilirsin...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir